Behandelingsmethoden

Meest voorkomende behandelingsmethoden bij hartaandoeningen.

Beoordeel dit item
(3 stemmen)

[accordion]
[accordion_item title='PCI/dotteren']

Een percutane coronaire interventie (PCI), ook wel dotteren genoemd is het oprekken van een vernauwing (stenose) in een bloedvat van het hart door er een ballonnetje in te brengen en dat met grote druk op te blazen. Op dat moment wordt ook een stent ter plaatse achtergelaten, met als doel de kransslagader open te houden. Deze procedure wordt uitgevoerd ofwel via een slagader in de lies, ofwel via een slagader in de pols. De catheter wordt via de slagader opgevoerd tot in de aorta, en verder tot deze zich bevindt boven de aortaklep, waar de kransslagaders ontspringen.

Deze behandeling heeft een hoog slaagpercentage, hoewel ze toch geen 100% garantie geeft op een verder vlekkeloos verloop. Ook in de stent kan het toch zijn dat zich na verloop van tijd, opnieuw een dichtslibben van het bloedvat voordoet. Een ernstiger scenario is, wanneer kort na stent-implantatie, er zich acuut een bloedklonter vormt in de stent, wat leidt tot een acuut afsluiten van het bloedvat, met hartinfarct tot gevolg.

Ontwikkeling van nieuwere stents (DES= drug-eluting stents) alsook nieuwere bloedverdunnende medicatie dienen deze complicatie zoveel mogelijk tegen te gaan. 

De uitvinder en naamgever van deze techniek is de Amerikaanse arts, Charles Dotter.

[/accordion_item]
[accordion_item title='Coronary Bypass of overbruggingsoperatie']

Indien zich meerdere vernauwingen voordoen op verschillende kransslagaders, of wanneer de locatie van de vernauwing té lastig is voor uitvoeren van PCI, is het noodzakelijk een CABG (coronary artery bypass graft) uit te voeren.

Een bypass-, overbruggings- of omleidingsoperatie is een chirurgische techniek die vernauwingen van de kransslagaders van het hart aanpakt. Dit gebeurt door het leggen van nieuwe vaatverbindingen rondom het hart zodat de bloedvoorziening van de hartspier intact blijft.

[/accordion_item]
[accordion_item title='Aneurysmectomie']Dit komt eerder zelden voor. Na een ernstig uitgebreid hartinfarct, stelt men soms vast dat de punt van het hart, zakvormig is omgevormd. Deze zakvormige omvorming wordt aneurysma genoemd, en kan soms aanleiding geven tot bloedklontervorming, maar ook de functie van het hart in het gedrang brengen. Dit is een ingreep die meestal gecombineerd wordt uitgevoerd met aanleggen van bypassen. Het uiteindelijke doel is de efficiëntie van de hartfunctie te verbeteren. Bij het uitvoeren van een aneurysmectomie wordt het zieke zakvormige stuk van het hart weggesneden.

[/accordion_item]
[accordion_item title='Pacemaker/ICD']

Een pacemaker is een toestelletje dat onder locale verdoving wordt geïmplanteerd, met als doel het ritme op peil te houden. Significante bradycardie of stoornissen in het geleidingsweefsel kunnen een reden zijn tot pacemaker-implantatie.

Wanneer zich gevaarlijke ritmestoornissen voordoen van de hartkamers (zoals ventrikelfibrillatie en ventrikeltachycardie), is het soms noodzakelijk een ICD te implanteren. Dit is een toestel waarbij zowel pacemakerfunctie alsook de mogelijkheid tot elektrische reconversie (shock) aanwezig is. Er zijn strikte criteria voor implanteren van zowel pacemaker als ICD. Na pacemaker-implantatie is het de bedoeling van verder een normaal leven te leiden. Gezien ICD-implantatie meestal gebeurt bij patiënten met onderliggend hartlijden, zal de kwaliteit van leven eerder bepaald worden door het onderliggend hartlijden.

[/accordion_item]
[accordion_item title='Harttransplantatie']

Sommige patiënten met zeer ernstig hartfalen, kunnen niet meer geholpen worden met medicatie, en komen in aanmerking voor harttransplantatie. Hierbij zal men van een donor (mensen die klinisch dood zijn verklaard) een donorhart wegnemen, en vervolgens implanteren bij de acceptor. Technisch is deze ingreep niet zo moeilijk. Belangrijk is echter dat de patiënt levenslang afweersysteemonderdrukkende medicatie krijgt, zodat hij z’n nieuwe hart niet gaat afstoten. Zeer goede follow-up van deze patiënten is dan ook noodzakelijk.

Alvorens een transplantatie kan worden uitgevoerd, is het belangrijk heel wat factoren naar compatibiliteit toe te testen, zoals bloedgroep,...

Vanaf het overlijden van de donor tot de transplantatie mogen er niet meer dan vier uur verlopen. Ongeveer 65% van de ontvangers overleeft de eerste paar dagen en op langere termijn ongeveer 50%. Het merendeel overlijdt door afstoting van het donorhart. 

[/accordion_item]
[accordion_item title='Elektrische cardioversie']

Met een elektrische cardioversie tracht men het hartritme terug te herstellen.

Dit kan electief gebeuren, bv. bij personen met langer bestaande voorkamerfibrillatie, kan men een electieve cardioversie plannen, om het hartritme te herstellen.

In sommige gevallen worden ambulanciers en urgentie-artsen geconfronteerd met gevaarlijke ritmestoornissen (ventrikeltachycardie en ventrikelfibrillatie) waarvoor dringende elektrische cardioversie dient te worden uitgevoerd.

Dit gebeurt door het plaatsen van twee beschermende pads op de borstkas, waarop men de peddels plaatst, en vervolgens een elektrische ontlading uitlokt.

[/accordion_item]
[accordion_item title='Ritmechirurgie/ablatie']

Het merendeel van de ritmestoornissen kan behandeld worden met een ablatie. Hierbij gaat men met enkele catheters tot in het hart, en door het opwarmen van de tip van de catheters, kan een overbodig elektrisch circuit worden weggebrand.

In meer ernstige gevallen zal men soms heelkundig overgaan tot het wegsnijden van weefsel dat aanleiding geeft tot hartritmestoornissen.

[/accordion_item]
[/accordion]

Contact informatie

Adres

Collegestraat 60
2300 Turnhout

Telefoonnummers

+32 (0)498 15 60 51

+32 (0)14 72 86 56

Navigatie

  • Over ons
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • Privacy Policy
  • Copyright
  • Methodiek
  • Partners
  • Events

ESF Validatie